Luis de Leon. Soneto


Agora con la aurora se levanta
mi luz, agora coge en rico ñudo
el hermoso cabello, agora el crudo
pecho ciñe con oro, y la garganta.

Agora vuelta al cielo pura y santa,
las manos y ojos bellos alza, y pudo
dolerse agora de mi mal agudo;
agora incomparable tañe y canta.

Ansí digo, y del dulce error llevado,
presente ante mis ojos la imagino,
y lleno de humildad y amor la adoro.

Mas luego vuelve en sí el engañado
ánimo, y conociendo el desatino,
la rienda suelta largamente al lloro.

mir-es.com





              

Donations can be made through Webmoney Z261651731681

 Amount $



   

coimires@gmail.com









 Home   Search  Gallery   Show   Poetry Audio Recordings   Songs   Contact us     Russian

 
                  
    



    
          ������.�������